Serwery wirtualne przeważnie są uruchamiane z obrazu dysku.

Serwery wirtualne przeważnie są uruchamiane z obrazu dysku.

Prywatny serwer wirtualny to sposób na partycjonowanie serwera fizycznego na wiele serwerów, tak by każdy miał dostęp do indywidualnej, dedykowanej maszyny. Właściwie każdy Serwer VPS może obsługiwać swój własny, pełnoprawny system operacyjny, a każdy serwer możemy włączyć ponownie całkowicie niezależnie.

 

Tak naprawdę dzielenie pojedynczego serwera tak, aby wyglądał jak wiele serwerów, był od pewnego czasu często wykonywaną praktyką w komputerach typu mainframe, ale po niedawnym ożywieniu , które było związane z rozwojem oprogramowania oraz techniki wirtualizacji , która była wykorzystywana w innych architekturach. Administracja serwerem koncentruje się na przydziale wszelkich różnych zasobów. Hosting fizyczny uruchamia się standardowo. Następnie uruchamia program, jaki uruchamia prawie każdy serwer wirtualny w wirtualnym środowisku (bardzo podobnie do emulatora). Wirtualne serwery nie mają bezpośredniego dostępu do sprzętu i zazwyczaj uruchamiają się z obrazu dysku.

 

Są dwa sposoby wirtualizacji: sprzęt oraz oprogramowanie. W typowym wirtualnym środowisku oprogramowania maszyny wirtualne wykorzystują to samo jądro i rzeczywiści wymagają dzielonych zasobów rdzenia. Tego typu wirtualizacja posiada zazwyczaj wiele zalet w sytuacji serwera internetowego. Głównymi przykładami są Virtuozzo, Xen, Vserver, HyperVM a także OpenVZ, który stanowi główne jądro zarówno HyperVM, jak również Virtuozzo. Testy penetracyjne są to kontrolowane ataki informatyczne dokonane przez hakera.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *